Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2008
Σημείωμα
Σήμερα μπήκα στην κουζίνα σε μια καθημερινή αναζήτηση για τροφή ( σαν αυτή που εκάναν οι κυνηγοί-τροφοσυλέκτες), κοιτάζω πάνω στο τραπέζι της κουζίνας και είναι ενα πακέτο (από delivery ) με φαγητό ( μπιφτέκια για την ακρίβεια) και είναι γραμμένο πάνω στο χαρτί που κλείνει το πακέτο με στυλό χρώματος μπλε " θα το φάω αργότερα". Αυτό είναι ένα σημείωμα από την αδελφή μου που επιβεβαιώνει οτι πλέον έχει διαμορφωθεί ο εξής κανόνας: ότι φαγητό περισσεύει στο σπίτι , το καταβροχθίζω εγώ. Αυτό βέβαια που συμβαίνει συχνά είναι να παραγγέλνει η αδελφή μου φαγητό , να τρώει τρείς μπουκιές και μετά να μην της αρέσει, να έχει χορτάσει , να έχει φάει κάτι άλλο , ή κατι τέτοιο ( γυναίκες ) και μετά να φωνάζει εμένα να φάω ότι έχει απομείνει. Αλλά όχι αυτή την φορά. Αυτή την φορά θέλει να το φάει αργότερα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
3 σχόλια:
Δεν το πιστεύω ότι το ανακάλυψα τώρα αυτό το ιστολόγιο...
Περιττό να σου πω ότι έχω λυθεί.
Εύχομαι η αδελφή σου να συνεχίζει ακάθεκτη και να ξαναγράψεις! :)
Σου εύχομαι ολόψυχα κουράγιο... Τα ίδια περνάω κι εγώ με τον μεγαλύτερο αδερφό μου... Όσο για τη δική σου αδερφή, πολύ μουλάρα ρε παιδί μου.
Η μακαριότητα με την οποία αντιμετοπίζεται τα βάσανα μίας ζωής και μίας αδελφής που δεν επιλέξαται αλλά σας επιβλήθηκε από κάποια ιδιοτροποία της φύσης με αφήνουν πραγματικά έκπληκτο. Συμπάσχω μαζί σας μόνο όπως μόνο μία αδελφή ψυχή θα μπορούσε και σας τονίζω πως το αιώνιο πρόβλημα της οδοντόπαστας ειδικά αν χρησιμοποιήται εκείνες με το μεταλλικό περίβλημα είναι σωστός γόρδιος δεσμός ειδικά στην περίπτωση που το ένα από τα συμβαλώμενα μέλοι τείνει προς την αρμονική συντάυτιση της μπλε ουλτραμαρίνας και του καθόλα του αξιόλογου σε εμπριμέ αποχρώσεις δέρματος. Βασανίζομαι και μόνο στην σκέψη πως εσείς ένα ντελικάτο και όμορφο πλάσμα μπορείται να συμβιώνεται και μάλιστα να σας ενώνουν και δεσμοί αίματος με ένα πλάσμα που προτοιμάει να σκορπάει το κορμί του ( που παρ' όλα αυτά παραμένει ένα κορμί υδονικό και θελκτικό τόσο αψεγάδιαστο από την μαλθακότητα του σύγχρονου τρόπου ζωής που μόνο η απαστράπτουσα ομορφιά του τριχωτού εφηβαίου της αφοδίτης θα μπορούσε να συγκριθεί μαζί του) σε τραπέζια λαικών χαμετυπίων αντί να προτιμάει τις απολαύσεις της ανάγνωσης ενός Τόμας Μαν ή ενός Τ.Σ. Ελιοτ. Το κάστρο σας αυτό το μεγαλοπρεπές κτίσμα που ακτινοβολεί την μεγαλοπρέπεια της ευγενούς ψυχής σας έχει αλωθεί. Κουράγιο λοιπόν. Μαζέψτε τα συντρίμια σας και βαδίστε το δρόμο το πόνου αγόγκιστα και με την αξιοπρέπεια ενός νεαρού τζεντλεμαν που ξέρει να υπομένει με αξιοπρέπεια τα χτυπήματα της μοίρας. Και πιστέψτε με πως μόνο το θάρρος σας θα σας συνοδεύει σε τούτο το δύσκολο ταξίδι μα στο τέλος του είμαι σίγουρος πως θα γευτήται το γλυκό πιοτό της αθανασίας. Σας παρακαλώ τέλος να ανεβάσεται φωτογραφίες της αδελφής σας κατά προτίμηση με εκείνα τα μικροσκοπικά εσώρουχα που εικάζω πως θα της αρέσουν για καθαρά επιστημονικούς λόγους. Μόνο έτσι θα μπορούσα να σας κατανοήσω σε απόλυτο βαθμό. Σας ευχαριστώ για τις εξομολογίσεις και εκ των προτέρων για τις φωτογραφίες.
Δημοσίευση σχολίου