Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2008

Σημείωμα

Σήμερα μπήκα στην κουζίνα σε μια καθημερινή αναζήτηση για τροφή ( σαν αυτή που εκάναν οι κυνηγοί-τροφοσυλέκτες), κοιτάζω πάνω στο τραπέζι της κουζίνας και είναι ενα πακέτο (από delivery ) με φαγητό ( μπιφτέκια για την ακρίβεια) και είναι γραμμένο πάνω στο χαρτί που κλείνει το πακέτο με στυλό χρώματος μπλε " θα το φάω αργότερα". Αυτό είναι ένα σημείωμα από την αδελφή μου που επιβεβαιώνει οτι πλέον έχει διαμορφωθεί ο εξής κανόνας: ότι φαγητό περισσεύει στο σπίτι , το καταβροχθίζω εγώ. Αυτό βέβαια που συμβαίνει συχνά είναι να παραγγέλνει η αδελφή μου φαγητό , να τρώει τρείς μπουκιές και μετά να μην της αρέσει, να έχει χορτάσει , να έχει φάει κάτι άλλο , ή κατι τέτοιο ( γυναίκες ) και μετά να φωνάζει εμένα να φάω ότι έχει απομείνει. Αλλά όχι αυτή την φορά. Αυτή την φορά θέλει να το φάει αργότερα.

Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2008

Πάει και το αμάξι...

Θα σας διηγηθώ μια ωραία ιστοριούλα σήμερα.
Λοιπόν. Αυτές τις μέρες ο πατέρας μου ( ο χειρονακτικώς άτεχνος μηχανικός ) εχει πάει διακοπές για 2 βδομαδούλες. Πήρε μαζί του το αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί η αδελφή μου. Εγώ γύρισα απο τα ποτάμια και τα δάση πίσω στην Αθήνα. Μαζί με το αμάξι μου. Εγώ σαν συνεπής και λογικός ανθρωπος έχω κάρτα μέσων μεταφοράς και στην πόλη χρησιμοποιώ το αμάξι 2-4 φορές το μήνα. Πολύ λογική συνέπεια των παραπάνω είναι να δεχθώ να δανείσω στην αδελφή μου το αυτοκίνητό μου. Αυτοκίνητο το οποίο ενα χρόνο τώρα ( που το αγοράσαμε μεταχειρισμένο) δεν έχει παρουσιάσει τίποτα απολύτως και κανένα μηχανικό πρόβλημα εκτός του ότι είχε αδειάσει το φρέον. Αποτέλεσμα μετά απο 2 μέρες. Ερχεται μια μέρα η αδελφή μου και μου λέει: το αμάξι είναι στο συνεργείο. Ρωτάω τον κο. Χρήστο του συνεργείου και μου λέει πως έσπασε μια κόντρα ( στις ταχύτητες , κάτι εκει με τον συμπλέκτη και το κιβώτιο). Να μην τα πολυλογώ, παραδέχθηκε επίσης η αδελφή μου πως δεν φθάνει τον συμπλέκτη (σε αυτόν εδω τον χωρο μέσα στην παρένθεση θα εβριζα αλλά βρίσκω πως δεν αρμόζει στο μπλόγκ). Τελικά πήγα χθες και το πήρα απο το συνεργείο, 100 ευρώ ζημιά.

Φοβάμαι πως μετά από όλα αυτά που έχει κάνει η αδελφή μου, οι ιστορίες δεν θα γίνονται πια πιστευτές.

Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2008

Γύρισα

Ξέρω πως όλοι εσείς οι ανώνυμοι αναγνώστες αυτού του μπλόγκ περιμένατε εναγωνίως την επιστροφή μου. Λοιπόν γύρισα. 2 μέρες που είμαι στο σπίτι μπορώ να παρατηρήσω τα εξής: Αυτό το εξάρτημα του ψυγείου που κρατάει τα μπουκάλια απο να πέφτουν απο το ράφι που βρίσκεται στην πόρτα του ψυγείου είναι πάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Θα μου πείτε εσείς: μα καλα γιατί δεν βρίσκεται στο ψυγείο , στην θέση του; Γιατί έχει σπάσει. Δεν θα σας πω ποιος έμενε στο σπίτι όσο έλειπα.
Και 2ον μας έχουν κόψει το τηλέφωνο. Σε επερώτηση μου γιατί δεν πήγε η αδελφή μου να το πληρώσει μου αποκρίθηκε πως το ξέχασε. Δεν έχουμε τηλέφωνο ενα 10ημερο τουλάχιστον. Επίσης το τηλέφωνο είναι στο ονομά μου ,και με πήραν τηλέφωνο απο τον οτέ για να με ρωτήσουν αν έχω πρόθεση να το πληρώσω.